Christos Knieper

Geschiedenis van REIKI

Geschiedenis van REIKI

Japan, omstreeks het jaar 1900.

De Japanse monnik en hoogleraar Dr. Mikao Usui (1865-1926) is de herontdekker van een methode om Universele Levensenergie op te nemen en over te dragen door middel van handoplegging.

Dr. Mikao Usui was als directeur verbonden aan de Christelijke Universiteit Doshisha in Kyoto. Een van de studenten vroeg hem of hij alles wat in de bijbel stond voor waarheid nam. Toen Dr. Usui dat beaamde, vroeg de student of hij dan ook zonder meer geloofde dat Jezus door handoplegging mensen kon genezen. Toen hij ook deze vraag positief beantwoordde, zei de student er moeite mee te hebben om zoiets zomaar voor waarheid aan te nemen zonder het zelf ooit gezien te hebben. Deze stelling zette Dr. Usui aan het denken. Naar aanleiding hiervan besloot hij zijn werkzaamheden aan de universiteit stop te zetten. Hij wijdde zijn leven aan het achterhalen van het geheim van de geneesmethode die Jezus en de apostelen gebruikten.

Na zijn ontslag als hoofd van de Universiteit van Chicago krijgt hij een eredoctoraat voor zijn onderzoek naar het geheim van Jezus en de apostelen, het genezen door middel van handoplegging. Toch vindt hij niet wat hij zoekt. Dan herinnert hij zich dat in de Boeddhistische traditie ervan uitgegaan wordt dat ook bij Boeddha deze manier van genezen bekend was. Hij besluit terug te gaan naar Japan in de hoop dat hij er in de Boeddhistische leer iets over kan vinden. In Japan bezoekt dr. Usui vele Boeddhistische kloosters. Hij is geïnteresseerd in de manier van lichamelijk genezen. Hij krijgt echter op zijn vraagt van de monniken steeds hetzelfde antwoord: “Voor ons is de geest die genezen moet worden. Daar houden wij ons mee bezig. Het lichaam is van ondergeschikt belang, van een lagere orde!”

Na verloop van tijd komt dr. Usui bij een Zen-klooster. Hij vraagt om binnen gelaten te worden om daar de Boeddhistische geschriften en de Sutra’s te kunnen bestuderen. Nog steeds is hij op zoek naar de ‘sleutel’ van het genezen.

Eerst begint hij met de Japanse vertalingen van de Boeddhistische geschriften maar hierin vindt hij niet wat hij zoekt. Dan leert hij Chinees, zodat een aantal geschriften voor hem leesbaar wordt. Echter weer zonder succes. Er blijft hem niets anders over dan de oude taal Sanskriet te leren, om de originele verhalen te kunnen lezen. Nu kan hij ook Sutra’s lezen die nooit vertaald zijn. In de leringen van Boeddha, die door een onbekende leerling zijn opgeschreven terwijl Boeddha sprak, vond dr. Usui na lang zoeken wat hij zocht: “De symbolen en de beschrijving hoe Boeddha kon genezen.” Toen bleek dat het kunnen lezen nog iets anders is dan de kracht te hebben om het ook te kunnen! Hij had dan wel de kennis herontdekt maar deze uitvoeren lukte hem niet. Die avond besprak hij zijn probleem met de oude abt.

Deze adviseerde hem naar de oude berg Kuriyama te gaan om te vasten en te mediteren, om zo de kracht van het genezen te ontvangen. De abt vertelde dat het een gevaarlijke onderneming was en dat hij zou kunnen sterven, maar dr. Usui wou niet opgeven nu hij al zo ver was geraakt.

De volgende dag gaat hij op weg en beklimt de berg, gaat zitten, legt eenentwintig steentjes voor hem en gaat in meditatie. Elke dag gooit hij één steentje weg. Er gebeurt niets en hij voelt zijn krachten afnemen. Op de eenentwintigste dag is dr. Usui zich plotseling bewust van een pulserende lichtstraal die vanuit de lucht tot hem komt. Hij is bang en beweegt niet. Door het licht geraakt, wordt hij omver gegooid. Als in luchtbellen ziet hij de symbolen die hij tijdens zijn opzoekwerk heeft ontdekt en hij realiseert zich hoe hij ze kan gebruiken.

Hij ontdekt de sleutels tot het genezen zoals Boeddha en Jezus het hebben gedaan. Het lijkt wel of de symbolen hun omschrijvingen in zijn geheugen branden.

Verfrist staat hij op en begint de berg af te dalen. Op zijn weg naar beneden stoot hij zijn grote teen en scheurt daarbij de nagel naar achteren. In een reflex pakt hij zijn teen vast. Dan gebeurt er iets bijzonders. Binnen enkele minuten verdwijnt de pijn. Het bloeden houdt op en de teen is vrijwel genezen! Zonder problemen kan hij weer verder lopen.

In het dal aangekomen houdt hij stil bij een klein eethuisje en bestelt een ontbijt. De oude eigenaar, gewend aan monniken, ziet aan dr. Usui dat hij een lange periode van vasten achter de rug heeft. Hij zegt tegen zijn gast dat het wel even kan duren om een lichte maaltijd klaar te maken die de maag van dr. Usui kan verdragen. Dr. Usui antwoordt dat hij graag een gewoon ontbijt wil. De waard schudt zijn hoofd en zegt te verwachten dat zijn gast ziek zal worden, maar doet toch wat hem wordt gevraagd. De dochter van de waard brengt het ontbijt: rijstwater met vijf gerechten, waaronder vist, rijst en groenten. Het smaakt dr. Usui goed. Ondertussen denkt hij na over wat hem is overkomen. Eerst stootte hij zijn teen en kon hij pijnloos verder lopen en nu, na eenentwintig dagen vasten, kan hij normaal eten. Het vervult hem met ontzag.

Als hij opkijkt, ziet hij de dochter van de waard nog staan. Ze heeft een betraand, rood en opgezwollen gezicht. Ze heeft kiespijn. Met haar toestemming legt hij zijn handen op haar wangen. Binnen enkele minuten begint de zwelling weg te trekken. Ze dankt hem.

Dr. Usui keert terug naar het klooster waar hij hoort dat de oude abt op sterven ligt. Snel gaat hij naar hem toe, knielt bij zijn bed en legt zijn handen op de buik van zijn oude vriend. Deze slaat na een tijdje zijn ogen op. Dan vertelt dr. Usui wat er met hem die dag is gebeurd. Zijn teen, het eten, de dochter van de waard en nu de genezing van zijn vriend.

“Zoveel wonderen op één dag! Ik geloof dat God mij een geschenk heeft gegeven!”

De volgende dag staat de abt totaal genezen op en roept monter uit dat hij weer aan het werk moet. De vrienden praten er samen nog vaak over en noemen de kracht van dr. Usui REIKI. Ze overleggen wat hij ermee moet gaan doen. Dr. Usui verlaat het klooster omdat hij het gevoel heeft dat hij naar de armen moet gaan om zieken te genezen.

De volgende zeven jaar werkt hij in de achterbuurten van Kyoto. Hij begint eerst een groentewinkel zodat men hem sneller zou accepteren. De zieke en zwakke bedelaars geneest hij en stuurt ze er daarna op uit om als sterke, gezonde mensen weer werk te vinden. Na zeven jaar onafgebroken gewerkt te hebben, viel hem iets op. Sommige van de mensen die hij had geholpen, vielen steeds weer terug naar het lichamelijke niveau van het moment waarop hij hen voor het eerste aantrof. Ze keerden ook steeds weer naar de arme woonwijk terug. Het bleek dat ze de voorkeur gaven aan hun oude manier van leven en dat ze niet van binnenuit echt wilden veranderen!

Dr. Usui realiseerde zich dat hij steeds alleen maar aandacht aan hun ziekte had gegeven, maar hen niet had verteld dat ze waardering voor het leven en hun lichaam moesten hebben en er zelf de verantwoordelijkheid voor moesten dragen. Weer nam hij een belangrijk besluit. Hij verliet de krottenwijk. Hij gaat lesgeven aan hen die op een nieuwe manier willen leven.

Hij stelde vijf leefregels op die je zullen helpen, als je ze naleeft, om totaal in balans te komen binnen jezelf. Op die manier zal niet alleen een eventuele “ziekte” blijvend kunnen genezen, maar de mens in zijn totaliteit. Het gevolg is dat alle omstandigheden, die tot nu toe niet goed waren, ook kunnen veranderen.

De REIKI leefregels
Maak je vandaag geen zorgen
Roep vandaag geen woede of boosheid op
Eer je vader en je moeder, je leermeester en ouderen
Toon dankbaarheid aan elk levend wezen